|
Buğday
Yetiştiriciliği
Önemi
Buğday insan beslenmesinde kullanılan kültür
bitkileri arasında dünyada ekiliş ve üretim
bakımından ilk sırada yer almaktadır. Bunun sebebi
buğday bitkisinin geniş bir adaptasyon yeteneğine
sahip olmasıdır. Ayrıca buğday tanesi uygun besleme
değeri, saklama ve işlenmesindeki kolaylıklar
nedeniyle yaklaşık olarak 50 ülkenin temel besini
durumundadır. Buğday dünya nüfusuna bitkisel
kaynaklı besinlerden sağlanan toplam kalorinin
yaklaşık % 20'sini sağlamaktadır. Bu oran ülkemizde
% 53'tür.
Buğday başta unlu mamuller olmak üzere birçok gıda
ve sanayi sektöründe kullanılmaktadır.
İklim ve Toprak İstekleri
Buğday geniş bir adaptasyon yeteneğine sahip
olmasına rağmen fazla sıcak ve nemden hoşlanmayan
bir serin iklim tahılıdır. Özellikle gelişiminin ilk
dönemlerinde (çimlenme -kardeşlenme) sıcaklığın 8-10
°C, bağıl nemin % 60'ın üzerinde olması yeterlidir.
Kardeşlenme ve sapa kalkma arasında da fazla
sıcaklık istemez. 10-15 °C sıcaklık, % 65 nem, az
ışıklı ve yarı kapalı havalar uygundur. Sapa kalkma
ile sıcaklık ve nem isteği artar. Başaklanma
döneminin hemen öncesinde bağıl nemin yüksek olması
buğday verimini olumlu yönde etkiler. Döllenme ile
birlikte, düşük nem ve yüksek sıcaklık tanenin
niteliğini yükseltir. Gelişme dönemine uygun
dağılmış 500 mm bir yağış maksimum verim için
yeterlidir. Bununla birlikte bazı buğday çeşitleri
250 mm yağış alan alanlarda da
yetiştirile-bilmektedir.
Buğday değişik tip topraklarda yetişebilen bir
bitkidir. Verimsiz kıraç topraklarda ve verimli
taban alanlarda yetiştirilebilen birçok buğday
çeşidi vardır. Bununla birlikte buğday için en uygun
topraklar, drenajı yeterli olan derin killi-tınlı
topraklardır. Su tutma kapasitesi % 25-30 olan
toprak buğday için uygundur.
Toprak Hazırlığı
Buğday tarımında toprak işlemenin zaman ve yöntemi,
işlemede güdülen amaçlara bağlıdır. Nadas-ekim
sisteminin uygulandığı kurak yarı kurak bölgelerde,
toprak işlemenin amacı yabancı otları yok etmek,
toprakta suyu biriktirmek ve korumaktır. Erozyona
yol açmayacak toprak işleme yöntemlerinin
uygulanması da önemlidir.
Toprak işlemede, toprağı altüst etmeyen, devirmeyip
alttan işleyen aletler kullanılmalıdır. İlk
işlemeler için kırlangıç kuyruğu pulluk, kazayağı ve
benzeri aletler kullanılmalıdır. Nemli ya da
sulanan, nadassız tarım uygulanıp her yıl ürün
alınan yerlerde toprak, hasattan hemen sonra gölge
tavı varken pullukla 15-20 cm derinliğinde
sürülmelidir. Ekimden öncede kazayağı + tırmık
takımıyla ikileme yapılıp iyi bir tohum yatağı
hazırlanmalıdır.
Ekim
Yüksek bir verim ve kaliteli ürün elde etmenin ön
koşulu, tarlada uygun zamanda düzenli bir çimlenme
ve çıkışın sağlanmasıdır. Yurdumuzda buğday
genellikle güzden ve kışlık olarak ekilmektedir.
Kışlık ekimde, yazlık ekime oranla daha yüksek verim
elde edilmektedir. Ayrıca ekim zamanı çeşidin soğuğa
toleransı ve vernalizasyon isteğine bağlı olarak
değişmektedir. Bölgeye tavsiye edilen kışlık
ekmeklik buğday çeşitleri; Kate A-1, Bezostaya,
Pehlivan, Gün 91 ve Mızrak 98 olup, bunlar için ekim
zamanı 1 Ekim-30 Ekim tarihleri arasındadır. Yazlık
çeşitler ise Basribey, Gönen 98, Panda, Golia ve
Cumhuriyet 75 olup, bunlar için ekim zamanı Kasım
başından Aralık sonuna kadar uzayabilir. Fakat kıyı
bölgelerimiz için en uygun ekim zamanı 15 Kasım-15
Aralık tarihleri arasıdır.
Toprak sıcaklığının 8-10 °C olduğu zamanda ekim
yapılmalıdır. Buğdayda dekara atılacak tohum
miktarı; ekim zamanına, bin tane ağırlığına,
çimlenme ve biyolojik gücüne bağlı olarak 18-24 kg
arasında değişmektedir.
Tohumluk
Yüksek verim için sertifikalı tohumluk
kullanılmalıdır. Sertifikalı tohumluk kullanımı tane
veriminde % 40 oranında bir artış
sağlaya-bilmektedir. Tohumluk alırken tohumluklar
özel ambalajlarında olmalı, ambalaj üzerinde etiket
bulunmalı ve etiket üzerindeki bilgilere dikkat
edilmelidir.
Gübreleme
Buğday, gübreye genellikle iyi tepki gösteren bir
bitkidir. Azotlu gübrenin yarısı, fosforlu gübrenin
tamamı ekimle birlikte verilmelidir. Azotlu gübrenin
diğer yarısı ise kardeşlenme döneminde üst gübre
olarak verilmelidir. Toprak tahlili yapılmamış ise
saf madde üzerinden dekara 12 kg azot ve 6 kg fosfor
tavsiye edilmektedir. Buna göre ekimle beraber
dekara 13 kg Diamonyum fosfat (DAP) ve toprak
pH'ının durumuna göre 20-30 kg/da uygun formda
azotlu gübre verilebilir.
Bakım
Buğdayda en önemli bakım işi, sapa kalkma döneminde
azotlu üst gübre verilmesidir. Diğer önemli bir
bakım işlemi ise yabancı ot mücadelesidir. Yabancı
otlarla mücadele için toprak işleme titizlikle
yapılmalı ve yabancı otlardan temiz tohumluk
kullanılmalıdır. Yabancı otla mücadelede
kullanılacak herbisitler kardeşlenme sonu ya da sapa
kalkma döneminden önce kullanılmalıdır.
Sulama
Ülkemizde buğday genellikle sulamasız olarak
yetiştirilmektedir. Sulama imkanının olduğu yerlerde
buğday, sapa kalkma ve çiçeklenme dönemlerinde
sulanmalıdır. Fakat kurak geçen yıllarda bu kritik
dönemler beklenmeden bitki strese girdiği zaman
sulama yapılmalıdır.
Hastalık ve Zararlılarla Mücadele
Buğdayın en yaygın hastalığı pastır. Pasın üç türü
vardır; Sarı pas, Kahverengi pas ve Kara pas. En
önemli pas hastalığı sarı pastır ve epidemi yaptığı
yıllarda büyük verim kayıplarına neden olmaktadır.
Sarı pasla en etkin mücadele şekli dayanıklı çeşit
kullanılmasıdır. Diğer önemli buğday hastalıkları
sürme ve rastıktır. Sürme ile mücadelede tohumluklar
ekimden önce organik civalı ilaçlarla
ilaçlanmalıdır. Rastıkta mücadelede tohumluklar
rastık görülmeyen tarlalardan seçilmeli ve dayanıklı
çeşit kullanılmalıdır.
Buğdayın önemli zararlıları Süne , kımıl, zabrus,
bambul ve çekirgelerdir. Süne ve kımıl zararının
önemli sorun olduğu bölgelerde çok erkenci veya geç
yetişen çeşitler ekilmelidir. Ayrıca bu zararlılar
için ülkesel mücadele yürütülmektedir.
Hasat ve Depolama
Yurdumuzda buğday için hasat zamanı bölgelere göre
değişmek üzere Mayıs-Ağustos ortaları arasındaki 3.5
aylık bir dönemdir. Tanedeki nem oranı % 13.5 olduğu
zaman en uygun hasat zamanıdır. Bitkiler tamamen
sarardığı ve tane sertleştiği zaman hasat
başlamalıdır. Ülkemizdeki buğdayın büyük bir kısmı
biçerdöver ile hasat edilmektedir. Depolanacak
buğdayın nem oranı % 13'den fazla olmamalıdır. Uzun
süreli depolamalar için depo haşerelerine karşı
ilaçlama yapılmalıdır.
Uyarı
Buğdayda yazlık olarak yapılacak ekimlerde ekilecek
çeşidin yazlık karakterde olmasına dikkat
edilmelidir. Aksi takdirde bitkiler başaklan-mayacaktır.
Buğdaydaki en önemli hastalık sarı pastır (kınacık).
Bu yüzden kullanılacak çeşitlerin pas hastalıklarına
dayanıklı olmasına dikkat edilmelidir.
|